Πάντα είχα μία ιδιαίτερη αγάπη με τα σκυλιά...δεν ξέρω γιατί.... ίσως πραγματικά να ισχύει το ότι "αγαπάω τα ζώα, γιατί είναι η ζωντανή απόδειξη ότι υπάρχει ακόμα στον κόσμο το καλό"....
ίσως όμως να ήταν και έμφυτο, μιας και μέχρι να φτάσω στην αντιδραστική ηλικία των 12 δεν είχα ποτέ επαφή με τα ζώα, ίσα ίσα που τα φοβόμουν κιόλας....
όμως, μετά από πολλά παρακαλετά, πολλά κλάμματα, αντιδράσεις και πολλές υποσχέσεις στους γονείς μου ότι θα είμαι καλό παιδί και θα διαβάζω, πείστηκαν να φέρουμε ζώο στο σπίτι...
(σ.b σε αυτό το σημείο θα πρέπει να αναφέρω το πόσο επίφοβη βλέπω πλέον την κίνηση των γονιών μου τότε, πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει οικογένειες να παίρνουν ένα σκυλάκι ή ένα γατάκι για το παιδί και μόλις το παιδί το βαριόταν- γιατί είναι παιδί- να καταλήγει το ζώο σε ένα καταφύγιο... ευχαριστώ τους γονείς μου που δεν είναι τέτοιοι άνθρωποι)
ο πρώτος όμορφος, παντοτινός και μοναδικός σκύλος που είχα ήταν ο Άρης...ένα λευκό κανις αμερικάνικο...τον πήρα αγκαλιά μου μόλις απογαλακτίστηκε από τη μαμά του.... ήταν μία λευκή χνουδωτή μπάλα η οποία μας υιοθέτησε, κι όχι εμείς αυτόν, καθώς αυτός επέλεξε την παρέα μας, χωρίς να το ξέρουμε κιόλας.....
ο Άρης μας μόνο καλό μου έκανε..μέσω του Άρη κατάλαβα ότι υπάρχουν πολλά άλλα ζωάκια τα οποία δεν είναι τόσο τυχερά να κοιμούνται πάνω σε καναπέδες και κρεβάτια, ούτε καν να έχουν ένα σπιτάκι σε μια αυλή ένα μπαλκόνι, να προστατεύονται από το κρύο και τη ζέστη το χειμώνα και το καλοκαίρι αντίστοιχα....
μέσω του Άρη είδα ότι τελικά τα ζώα μπορούν να επικοινωνήσουν με τους ανθρώπους αρκεί ο άνθρωπος να θέλει να ασχοληθεί.....Μέσω του Άρη έμαθα την καλωσύνη αυτών, αλλά και το ότι είναι πραγματική ψυχοθεραπεία η ενασχόληση με τα ζώα...μέσω του Άρη συνειδητοποιήσα ότι τελικά ο κόσμος μας δεν είναι αγγελικά πλασμένος και ότι τελικά δεν μοιραζόμαστε τη γη, αλλά εμείς οι άνθρωποι θεωρούμε ότι μας ανήκει και όλα τα άλλα, ζώα, φύση, περιβάλλον είναι εκεί για να ικανοποιούν τις δικές μας ανάγκες.....
μέσω του Άρη είδα ότι τελικά τα ζώα μπορούν να επικοινωνήσουν με τους ανθρώπους αρκεί ο άνθρωπος να θέλει να ασχοληθεί.....Μέσω του Άρη έμαθα την καλωσύνη αυτών, αλλά και το ότι είναι πραγματική ψυχοθεραπεία η ενασχόληση με τα ζώα...μέσω του Άρη συνειδητοποιήσα ότι τελικά ο κόσμος μας δεν είναι αγγελικά πλασμένος και ότι τελικά δεν μοιραζόμαστε τη γη, αλλά εμείς οι άνθρωποι θεωρούμε ότι μας ανήκει και όλα τα άλλα, ζώα, φύση, περιβάλλον είναι εκεί για να ικανοποιούν τις δικές μας ανάγκες.....

